Blog

Ivoren toren

Ivoren toren
҉
Je kunt vanuit een ivoren toren een geweldig uitzicht hebben. Over het landschap om je heen en in figuurlijke zin op je leven. In een ivoren toren leven betekent dat je niet meedoet aan het leven, je observeert en kijkt vanaf een afstand en wat een prachtig uitzicht kan je soms hebben.
҉
Het leven aangaan voelt als een uitdaging die te zwaar is. Je laveert liever als observant door de realiteit heen. Je hebt niet eens door dat je je niet verbindt met het leven en met de ander. Dat heb je pas door als verbintenissen zomaar opeens wegvallen. Dan ontdek je pas dat je misschien niets gedeeld hebt en nooit echt verbonden bent geweest maar alleen maar samen opgetrokken hebt. Waar was jij zelf? Je zat waarschijnlijk in de ivoren toren zonder het door te hebben. Je hebt niets van harte kunnen gegeven en hebt ook niets kunnen ontvangen. Je stond niet open, je stond er niet voor open.
҉
Het leven aangaan is alles voor lief nemen. Succes, maar juist ook tegenslag. Liefde, maar daardoor ook pijn als liefde verdwijnt. Vreugde, maar ook verdriet. Pieken en dalen.
҉
Nothing is better than life.

Tekening (en tekst) van kleindochter Fabiënne


Relatieverslaafd

Ergens aan verslaafd zijn. Aan alcohol, drugs, roken, gokken, eten, games, spanning of noem maar op. Je bent slaaf ergens van, je eigen wil is ondergeschikt. Je kunt ergens niet nee tegen zeggen, al zou je dat willen en al weet je dat nee zeggen beter voor je zou zijn. Je móet eraan toegeven. Verslaving of een gewoonte: het verschil zit er in of je kunt stoppen als jij dat wilt.
҉
Ik ben zelf in het verleden een emo-eter geweest: eten vanuit emotie. Je hebt geen trek, je hebt net een maaltijd achter de kiezen, maar de behoefte om door te eten is onbedwingbaar. Je kunt niet nee zeggen, je eet door. Het gaat veelal onbewust, zonder bezinning, zonder een afweging. Want het moet, je voelt je er goed door. Het levert op korte termijn een goed gevoel op, je eet als het ware de onrust weg. Of je vult met eten de leegte binnen in je op.
En ook als je je al goed voelt, is eten een beloning. Eten betekent voor jou ‘je goed voelen’. Die koppeling ligt er, die koppeling is door jou gemaakt in je brein.
҉
Je haalt echter dat goede gevoel búiten jezelf. Omdat je het nog niet uit jezelf kunt halen. Je zelfliefde en eigen waardering is nog niet groot genoeg. Om tot zelfliefde te komen moet je de pijn en onrust, die je met je verslaving verdooft en uit de weg gaat, aangaan en dat is niet gemakkelijk. Dat is onplezierig, het vraagt een bewuste keuze en inspanning. Het vraagt een focus op welbevinden op de langere termijn, in plaats van het instant goede gevoel. Je moet helaas door de pijn heen, die onder ogen durven zien.
҉҉
Je kunt verslaafd zijn aan iets, maar ook aan iemand. Dat je denkt dat je niet zonder de ander kan of wilt zijn. Dat je zonder de ander niets waard bent. Je hebt de ander nodig. Denk je. Ook als de relatie je ongelukkig maakt, heb je toch de ander nodig om staande te blijven. Je kunt niet nee zeggen tegen de relatie, al is het een ongezonde relatie. Je ontleent je eigenwaarde aan de ander, je voelt je goed als de ander er is en je voelt je ongelukkig als de ander er niet is. Het ‘je goed voelen’ heb je gekoppeld aan die persoon.
҉
Bij iemand blijven, terwijl het ten koste gaat van jezelf, is alleen maar mogelijk als je niet geleerd hebt om lief te zijn voor jezelf. Als je niet geleerd hebt om in de eerste plaats voor jezelf te zorgen.
Vaak heb je in je jeugd geen poten gekregen, poten om op te staan. Geen eigenwaarde, geen liefde voor jezelf, je hebt het niet geleerd. Je hebt de waardering van de ander nodig om je goed te voelen over jezelf. Je ziet jezelf nog niet staan, je hebt het nodig dat de ander jou ziet staan. Je haalt het goed voelen búiten jezelf.
҉
Eigenwaarde opbouwen kost tijd en oefening. In een relatie, waarin geen balans is tussen geven en nemen, waarin beide partners niet gelijkwaardig zijn, waarin beide niet oog hebben en respect hebben voor de ander, komt die groei gewoonweg niet tot stand.
Houden van een ander begint bij houden van jezelf. Als je dat bij het begin van een relatie al niet doet, zal je dat in een onevenwichtige relatie ook niet voldoende leren.
҉
Elke relatie, ook een onevenwichtige, leert je wel degelijk iets, brengt je iets. Een relatie die niet goed is voor jou, leert je namelijk om op te komen voor jezelf. Een relatie waarin je niet gelukkig bent, leert je ontdekken wat jou wél gelukkig maakt. Alles is goed, het werkt uiteindelijk allemaal vóór je, al kan je dat meestal achteraf pas zien.
҉

 

Verandering begint bij bewustzijn en het graag anders willen. Doorzien wat je doet, wat er speelt, of iets voor je werkt en wanneer dat niet zo is, hoe je het graag anders zou willen. Meestal wordt als eerste duidelijk wat je níet meer wilt.
Er is moed voor nodig om te gaan staan voor jezelf als je daar niet de benen voor hebt ‘gekweekt’.
Maar er komt een keerpunt, een omslagpunt, een grens. Er is een druppel die ervoor zorgt dat de emmer overstroomt. Op een bepaald moment is het klaar.
Houd dat vertrouwen.
Op een bepaald moment kies je voor jezelf.
҉


Het is er al

Het leren kennen van jezelf door je te spiegelen aan anderen heb ik vaker over gedeeld. De Kindertolk-methode is gebaseerd op het spiegelen door je kind. Kinderen zijn de meest liefdevolle en waardevolle spiegels.  Wat je raakt in de ander, in je kind, zegt iets over jezelf.
҉
Meestal gaat het dan om gevoelens die we als negatief bestempelen en die we onderdrukt hebben. De spiegel roept bijvoorbeeld irritatie op of boosheid.
҉
Maar spiegelen kan ook heel goed voelen en goede gevoelens oproepen. Je leert jezelf in zo’n geval meer waarderen.  Hoe kom je er nu achter wat voor moois allemaal in je verstopt zit? Daar kom je achter als een vriendschap of relatie wordt beëindigd. Of wanneer een dierbare overlijdt. Wat mis je dan het meest van die persoon? Wat bracht die persoon toen hij/zij nog in je nabijheid was?
҉
Zo heb ik heel lang mijn pake gemist, nadat hij overleden was. Ik kwam er pas veel later achter, dat dat gemis zo sterk was omdat hij één van de weinigen was, die me totaal accepteerde, zoals ik was. Hij stelde nooit vragen, bekritiseerde nooit. Hij was er gewoon, het was goed. We trokken samen op, mijn kinderen erbij. Hij gaf me het gevoel dat ik niets fout deed, dat ik oké was, wat voor geks ik ook deed. En in die jaren deed ik dingen, die afkeuring en in ieder geval vraagtekens opriepen. Maar niet bij hem.
҉
Als ik nog steeds zo geraakt zou zijn door zijn afwezigheid, dan zou dat me zeggen, dat ik mezelf niet accepteer zoals ik ben. Ik zou dan dat gevoel van acceptatie missen.
Ik accepteer mezelf nu en voel me niet meer verdrietig als ik aan hem denk. Ik heb al in die spiegel van mijn pake gekeken.
҉
In relaties en vriendschappen, wat mis je het meest als die bepaalde relatie er niet meer is in je alledaagse leven? Meestal is het het gezien worden, de erkenning door de ander, de waardering voor jou, die je mist. De liefde voor jou. Of de vrolijkheid die iemand je bracht. Of een intense rust en tevredenheid als je samen was met diegene. Wat het ook is – we denken vaak niet zo- maar deze mooie gevoelens zitten al in jou. Het is niet de ander die je deze gevoelens bréngt, de ander roept op wat al in jou aanwezig is.  De zelfliefde, de erkenning van jezelf, je eigenwaarde, je zelfverzekerdheid. Het is er allemaal al, haal het naar boven, maak het zichtbaar. Erken dat het in jou zit.
҉
Kijk eens in de positieve spiegels om je heen! Het is vaak het duidelijkst als een relatie er niet meer is. De Dijk zingt niet voor niets ‘een man weet niet wat hij mist, als ze er niet is’ .
Maar als je goed kijkt, kan je ook in de spiegel van je huidige relatie of een vriendschap kijken. Waarom ben je graag bij die persoon, is dan de vraag. Wat denk je dat diegene je brengt? Dat is niet meer en niet minder dan iets wat jij al in je hebt.
҉
Het ligt al in jou, het licht in jou.

 


Weerstand

Mijn vorige bericht eindigde ik met ´ Zwem niet tegen de stroom in, verzet je niet tegen wat is.’
In eerste instantie stond die zin er niet in en die zin heb ik inmiddels ook weggehaald. Het klopte niet wat er stond. 😊
҉
De oplettende lezer zal opmerken dat in de geest van het loslaten verzet óok oké is. Verzet mag je ook toelaten. Verzet mag er zijn. Het ís er gewoon in de realiteit en best wel vaker dan we zouden willen. Je kunt je schuldig gaan voelen als je leest dat je je niet mag verzetten. Je kunt jezelf op de kop gaan geven dat jij in de weerstand zit. En dat is nou juist niet de bedoeling. Ook in de weerstand zitten en van iets af willen dat maar niet weggaat, dat is oké. Het is wat het is.
҉
Ik kan eerlijk toegeven dat ik -al is het niet zo veelvuldig als vroeger- nog altijd kan belanden in een stemming van ‘geen zin hebben’. Geen zin hebben om moeite te doen, ik vind dan dat ik genoeg moeite heb gedaan in mijn leven. Ik wil dan niets.
Als iemand tegen me zegt dat ik in de controle zit en het goed zou zijn voor me om te mediteren, dan wil ik dat niet horen. Ik ervaar tegenzin, ik heb absoluut geen zin om te mediteren. Mediteren is niet mijn ding, vind ik. En hoezo, controle?

Dan wéet ik dat de ander gelijk heeft, want ik zie weliswaar die controle niet maar ik voel me niet goed. En het gaat niet om mediteren, ik kan ook anders bij mezelf komen. Ik voel me echter vastzitten, heb alle theoretische kennis en wijsheid om daar mee om te gaan maar ik blijf zitten waar ik zit. Als een boos, halsstarrig kind. Het geluk moet me komen aanwaaien, moeiteloos, en anders maar niet.
҉
Zo kan je jezelf ook vastzetten in het verleden, of het nou lang geleden is of gisteren. Spijt hebben over gemaakte keuzes en daar maar over blijven denken en er niet uit kunnen stappen met de constatering dat het nou eenmaal gebeurd is en niet meer anders is.
Of je kan jezelf vast denken in teleurstelling en op dat thema alle teleurstelling in je leven erbij halen.
Het zijn allemaal manieren om jezelf tegen te werken, manieren van verzet tegen jezelf, verzet tegen het leven, tegen de natuurlijke stroom van het leven. Maar dat mag! Dat doen we allemaal.

҉
Als je het echter op kunt brengen om daar naar te kijken -en dat wil je wel, want zo vastzitten voelt gewoon niet plezierig- dan kan je uit die weerstand stappen en er om lachen. Om hoe gek je bezig bent. Als je er naar kunt kijken van een afstand, dan zie je namelijk het tegenstrijdige in je. Dat je juist creëert wat je niet wilt, je werkt jezelf tegen, je bent boos op jezelf, je hebt een oordeel over jezelf. Niet handig.
En als je niet uit die boosheid stapt: ook oké! Merk alleen op wat je doet en sta er achter. Sta achter je boosheid, je verzet. Ga staan voor je keuze en de gevolgen. Je kiest vanzelf vóór jezelf, misschien niet direct, maar dat punt ga je bereiken. Het punt waarop je kiest voor zacht zijn voor jezelf. Lief zijn voor jezelf.
 
҉
Dit is het leven. Vallen en opstaan. En de een valt wat vaker dan de ander. Over dezelfde steen. De een heeft meer herhaling nodig dan de ander. Maar het mooie van vallen is, dat je mag opstaan en dat is een heerlijk gevoel. We komen uiteindelijk allemaal op het punt van het omarmen van jezelf, precies zoals je bent.

Loslaten

Als je een situatie, een persoon, een manier van handelen, je verleden, vul maar in…, wilt loslaten, dan is dat geen actieve handeling die je kunt doen met het directe gevolg dat het losgelaten wordt. Als je zegt, dat je je zorgen over een situatie los laat, dan heeft dat evenveel effect als het niet denken aan een roze olifant.
Die roze olifant zit geheid op je netvlies gebrand. Je zorgen blijven. Je zou willen stoppen met bezorgd zijn en er niet aan willen denken, maar het lukt je niet.
҉
What you resist, persist.
Waar je je tegen verzet, blijft voortduren. Alles wat je niet wilt dat gebeurt, daarvan zal je constateren dat het vaak groter wordt en in ieder geval niet verdwijnt.
Want: wat je aandacht geeft, groeit. Verzet is aandacht geven.
Positief of negatief, waar je aandacht naar toe gaat wordt groter. Je besteedt er je gedachten aan, je bent er veel mee bezig, je geeft er tijd en energie aan.

Wil je bijvoorbeeld van een bepaald patroon, van een bepaalde manier van reageren af? Wil je niet langer de persoon zijn die alles onder controle wil houden? Wil je je niet langer verantwoordelijk voelen voor alles en iedereen, omdat dat heel vermoeiend is? Controle houden is trouwens ook heel vermoeiend 😉 Baal je ervan dat je weer op een zelfde manier hebt gereageerd, die niet in je voordeel werkt en waar je je niet beter door voelt?
҉
Loslaten: niet gemakkelijk. Toch te doen.
҉
Word je bewust van je manier van reageren of je repeterende gedachte. Bewustwording is niet altijd eenvoudig omdat ieder een blinde vlek heeft. Een ander ziet bepaald gedrag eerder bij jou dan dat je het zelf ziet. Afstand hebben werkt, afstand némen ook, dus observeer jezelf. Vaak geeft het lichaam signalen af. Bij overmatig (mee) verantwoordelijk voelen, heb je grote kans dat je het in je rug, schouders of nek voelt. Je ‘draagt’ veel te veel.
҉

Herken je gedrag, zie wat je doet. Vaak is er pas herkenning achteraf, na een gebeurtenis, maar herkennen gebeurt door oefening steeds sneller.

҉
Erken je gedrag. Je mag het gedrag toelaten, zelfs verwelkomen in plaats ervan te balen dat je weer teveel verantwoordelijkheid op je genomen hebt. Zeg ‘ha, verantwoordelijkheidsgevoel, daar ben je weer, welkom!’. Tover een glimlach op je gezicht en verwelkom het gevoel alsof je een welkome gast begroet of zie het als een kind dat er mag zijn met haar/zijn ‘eigen-aardigheden’.
Heb er vervolgens vrede mee, kies voor acceptatie, aanvaard je manier van doen. Het is niet fout of goed, het ís.
҉
Als het er mag zijn, zal het jou loslaten.
Volg de natuurlijke stroom van het leven.

Kinderen als onze spiegel

Kinderen als onze spiegel
҉
Door een groot aantal collega Kindertolken is een manifest opgesteld. Het manifest laat zien wat kinderen ons spiegelen. Zij zijn de spiegel van ons leven.
Uit het manifest: “Kinderen zeggen: wat je bij ons ziet, ben je zelf. Wat je tegen ons zegt, zegt alles over jou. Wat jou raakt als je naar ons kijkt, is van jou. Als we dat begrijpen, dan leren we een volstrekt nieuwe manier van kijken, we leren eerlijk te zijn, ons hart te openen en anders te denken en te doen.”
҉
Ik ervaar de Kindertolk methode als een magische methode. Ik heb het zelf ervaren en ook gezien bij anderen wat het teweeg kan brengen. Als je je openstelt voor het feit dat je kind jou spiegelt, dat een kind met zijn gedrag en woorden jou wat wil zeggen, dan kan er magie zijn, dan kan er verandering zijn. Kinderen bieden ons inzicht, een heldere blik op ons zelf. En in dit manifest bieden zij ook een heldere kijk op onze samenleving en onderdelen daarvan zoals de gezondheidszorg, economie, leiderschap, media. Ze doen in dit manifest een oproep tot bewustwording en geven de urgentie van verandering aan, verandering om een liefdevollere samenleving te creëren.
҉
Dit manifest van kinderen gaat deels over de bewustwording die ín onszelf nodig is en deels over veranderingen die in de maatschappij nodig zijn. Het manifest is uitgebracht in april, in corona tijd. Dat is toeval zal de een zeggen en de ander zal zeggen dat dit geen toeval kán zijn, dit is hét moment.
Het zou mooi zijn als we na corona niet terug gaan naar business as usual maar dat we een nieuwe start maken richting die liefdevolle samenleving waar we allemaal baat bij hebben.
҉
Ben je nieuwsgierig? Lezen is een goed begin: https://www.wemirroryou.com/
En op Facebook @WeMirrorYou

 

 

 

 


Invloed

Waar heb je invloed op? Meestal niet op de omstandigheden zelf maar wel op je manier van reageren. Je manier van omgaan met situaties. Het komt altijd neer op je zelf, hoe verhoud je je tot een verandering, tot een crisis, tot een ander persoon. Je hebt het vast ook al vaker voorbij horen komen: je kunt een ander niet veranderen, je kunt hoogstens anders omgaan met die ander.
Richt je niet op de omstandigheden, de buitenwereld, maar op je eigen binnenwereld. Welke  bijdrage kan jij zijn? Wat kan jij doen wat in deze omstandigheid het beste resultaat oplevert? En met het beste resultaat bedoel ik dat het goed is voor jou, voor de ander en eventueel ook een uitwerking heeft voor je omgeving of de maatschappij.
҉
Daarbij is angst een slechte raadgever. Vanuit rust kunnen je gezonde verstand en je intuïtie een goede keuze maken. Vanuit stress en emoties werken beide niet, je onbewuste neemt het dan over en herhaalt oud gedrag dat niet voor je werkt en niet iets oplevert. Reageren vanuit stress en paniek vergroot meestal de schade, de emotie wordt alleen maar heftiger. Veelal schiet je in de controle.
҉
Ik ben ooit gaan lopen op het pad van bewustzijn. Ik word steeds betere maatjes met mijn onbewuste. De methoden die ik heb geleerd zoals Kindertolk, Luisterkind en NLP staan allemaal in het teken van het leren kennen van het onbewuste. Onbewuste processen, onbewuste gedachten, onbewust gedrag: soms werkt het voor je zoals bijvoorbeeld het lopen. Iets wat je in het verleden bewust geoefend hebt -het leren  lopen- voer je daarna onbewust uit. Daar hoef je geen bewustzijn bij te halen, sterker nog, als ik nadenk over het nemen van een traptrede, dan mis ik die, is mijn ervaring. 😉 Soms werkt het onbewuste niet voor je, dan heb ik het met name over onbewuste (gedachten)patronen zoals ‘ik kan het niet’.
҉
Als je gestrest bent, dan komt de ondersteunende gedachte dat het wel goed komt, niet in je op. Nee, helaas, als je gestrest bent, denk je al gauw dat het niet goed komt, zelfs dat het nooit goed komt. Je denkt jezelf verder de put in en grote kans dat je somber wordt. Houden die gedachten langere tijd aan, dan word je depressief. Je ziet alleen de problemen en niet de oplossingen.
҉
Als je je echter bewúst bent van het feit dat je stresslevel hoog is, dan kan je er bewust verandering in aanbrengen. Je kunt gaan kijken waar de stress door veroorzaakt is, kan je daar wat aan doen? Ligt dat in jouw beïnvloedingssfeer? Je kunt kijken naar wat je nodig hebt om weer tot rust te komen. Minder hooi op de vork? Muziek luisteren? Minder negatief nieuws tot je nemen? Minder in de omgeving van mensen vertoeven die je geen energie geven?
Wat kost jou energie en wat geeft je energie? Verplaats je aandacht van de buitenwereld naar je binnenwereld. Wat geeft je lichaam aan? Op je lichaam kan je aan als graadmeter van jouw welzijn. Het begint bij bewustzijn van wat je denkt, van wat je voelt, van wat je doet.
Daarna volgt erkenning en acceptatie, je voelt je gestrest en onrustig en dat is oké. Soms is dat voldoende, soms weet je echter dat het anders kan en volgt de vraag  ‘wat kan ik hier nu aan doen’?
҉
Je hebt altijd een keuze. En je kunt op elk moment een andere keuze maken, het is aan jou.

 


Vertrouwen

Vertrouwen
҉
Volle weekenden, anderen helpen klussen en verhuizen, een logeerweekend toen het nog mocht, gewoon geen behoefte om achter de laptop te zitten schrijven, aan het lezen geslagen: allemaal redenen waarom mijn laatste bericht van bijna 2 maanden terug dateert.
Ik ben een onregelmatige berichten plaatser en dat is prima zo. Voor klantenbinding ‘hoor’ je met regelmaat van je te laten horen, maar ik vind dat niet zo nodig. Mijn overtuiging is namelijk dat je mij niet  nodig hebt of wie dan ook, maar dat je zelf de antwoorden diep van binnen tot je beschikking hebt met het leven als leerschool.
Daarom heet mijn bedrijf ook: Het licht in jóu. Jij hebt het licht al in je. Jij bent niet afhankelijk van mijn berichten en mocht je een dienst van me nodig hebben zoals een Luisterkind-afstemming, dan weet je me te vinden. 😊
҉
Hee, hoor ik je zeggen, maar ik heb je toch niet nodig? Dat zei je toch net?
Tja, soms kan je je eigen stem nog niet goed horen en dan kan ik ondersteuning bieden. Met een Luisterkind-afstemming en ook met een Kindertolk-sessie laat ik jouw eigen stem horen. Het zijn jouw eigen antwoorden die je samen met mij naar het bewuste brengt. Jíj weet zelf het beste wat je nodig hebt. Ieder heeft zijn eigen pad te wandelen en soms vraag je iemand om even mee te wandelen omdat je je pad even niet zo duidelijk ziet.
҉
Maar goed, dit was een verklaring waarom ik een tijdje niets heb laten horen van me. En nu is er weer een moment dat ik dat wel weer doe. In deze periode, waarin er veel verwarring en angst is maar ook mooie initiatieven van de grond komen. Een crisis brengt vaak het beste in mensen naar voren, maar bij velen roept het ook angst op. Een crisis is een (ongevraagd) leermoment als je met bewustzijn bezig bent. Wat gebeurt er en wat betekent het voor jou, hoe ga je om met tegenslag, hoe creatief ben je, hoe verhoud je je naar je omstandigheden? Kan je je eraan overgeven omdat er niets anders op zit en vervolgens kijken hoe je er het beste van kan maken?
҉
Welke keuze maak je? Kies je voor angst of vertrouwen? Of denk je dat er geen keuze is voor jou, dat er alleen maar angst kán zijn?  Wat als de omstandigheden zo zwaar zijn, dat je niet anders kan dan bang zijn voor hoe het verder moet. Bang voor een faillissement, bang voor op jezelf teruggeworpen te worden, bang voor alleen zijn, bang voor onzekerheid, bang voor een conflict, bang voor ziekte of voor de dood. Bang voor het leven, bang óm te leven.
҉
Er is niets mis mee om bang te zijn, dat wil ik je meegeven. Het is niet gemakkelijk om in deze periode vertrouwen te voelen als je dat gewoonweg nog niet hebt. Je wilt echt wel kiezen voor vertrouwen maar het lukt je nog niet. Neem het jezelf niet kwalijk dat je nog niet in het vertrouwen kan stappen, veroordeel jezelf niet. Accepteer juist dat je je angstig voelt. What you resist persist: als je je niet angstig wílt voelen, dan blijf je er juist in zitten en word je zelfs angstiger. Het is wat het is, je voelt je gewoon zo. Als je ondanks je angst je kunt afvragen wat je nu het beste kan doen in deze omstandigheden, dan pak je het stuur weer in handen. Je zet een stap in de goede richting. Wat is er voor jou op dit moment mogelijk om je een beetje beter te voelen? 
҉
Misschien kan je in actie komen om iets op te lossen, maar is dat niet het geval, maak dan een wandelingetje of kijk naar de prachtige lucht of denk aan de dingen die wel goed lopen of haal mooie herinneringen op. Of je gaat in de tuin bezig of je deelt je angst met iemand anders, wees creatief. Je angst zal niet weggaan, misschien alleen voor het moment, maar laat het er zijn. Het is nog niet anders.
Als je je ervan bewust bent dat je angstig bent en dat je intentie is om naar vertrouwen te bewegen, dan zal je dat lukken. Heb geduld en compassie met jezelf.
҉
Als ík voor vertrouwen kan kiezen terwijl dat vertrouwen in het verleden vaak beschaamd is, dan kan jij dat (uiteindelijk) ook.
Als ik in een periode van crisis rustig kan blijven, terwijl ik in mijn persoonlijke leven meer dan 1 crisis heb meegemaakt en ook voor langere tijd, dan kan jij dat ook.
Als ik geloof dat ieder persoon vanuit een goede intentie leeft en nooit bewust het doel heeft om een ander te beschadigen en ik daarom ieder kan en heb vergeven, dan kan jij dat ook.
Als ik geloof dat mensen niet bewust asociaal gedrag vertonen maar gedrag eerder voorkomt uit onnadenkendheid of onwetendheid, dan kan jij er ook voor kiezen om dat te geloven. De meeste mensen deugen, om met Rutger Bregman te spreken. Het is maar net wat je kiest te geloven.

Als ik naar al mijn levenservaringen kijk en me ervan bewust ben dat in alles de keuze die ik maak van belang is, dan kan jij je daar ook bewust van worden. Er is altijd een keuze, al denk je van niet.
҉
Word je bewust van je keuze. Ook als je nog voor angst ‘kiest’, omdat je nog niet anders kan. Het maakt uit of je je ervan bewust bent en het eigenlijk anders wilt. De intentie telt.
Op een bepaald moment realiseer je je dat je je niet meer angstig voelt en dat vertrouwen er voor in de plaats is gekomen.

Vertrouwen dat jij het leven leidt, dat je wilt leiden.
Vertrouwen dat wat er ook gebeurt, dat jij dat aan kan.
Vertrouwen dat je leert van gebeurtenissen die niet fijn zijn.
Vertrouwen dat er geen verkeerde keuzes zijn, het is wat het is.
Vertrouwen in het leven.
Vertrouwen in jezelf.

Vertrouw op jezelf!

 

 


Wat kan ik hier nu aan doen?

Ik was voorheen veel bezig met de waarom-vraag. Waarom ben ik nu verkouden geworden? Waarom overkomt me dit? Waarom is het zo gelopen? Waarom voel ik me terneergeslagen? Waarom ben ik vorig jaar verdwaald tijdens een wandeling in Frankrijk terwijl ik het jaar ervoor bij diezelfde wandeling wel de afslag zag?
Vragen waar ik vaak geen antwoord op kon bedenken, sommige situaties waren niet te begrijpen. Er is niet altijd een logische eenduidige verklaring, soms loopt het zoals het loopt, soms heb je een bepaalde keuze gemaakt met een bepaald gevolg, soms heb je gereageerd op de keuze van een ander.

In de loop van de tijd is de waarom-vraag bij mij naar de achtergrond verdwenen. De waarom-vraag is veelal gericht op een probleem en op het mogelijk verkrijgen van inzicht.
Het antwoord op de verdwaalvraag is misschien dat ik niet alert genoeg was en vooral aandacht had voor het mooie uitzicht. Teveel om me heen gekeken in plaats van naar de grond voor een merkteken op een steen. Ondanks dit inzicht kan het me echter opnieuw overkomen. Dit inzicht biedt geen garantie voor de toekomst.

Een mooiere vraag is, wat heeft het me gebracht? Hoe ben ik er mee omgegaan? Heb ik er wat van geleerd? Of voel ik me slachtoffer en ben ik bang voor herhaling?
Wat het verdwalen betreft voel ik me absoluut geen slachtoffer en ben ik niet bang om weer te verdwalen. Ik voel me trots op mezelf dat ik er uit gekomen ben, ik kan met zo’n angstige situatie overweg. Ik voel me tevreden over mezelf, het heeft mijn zelfvertrouwen goed gedaan. Een volgende keer zorg ik echter wel voor een opgeladen telefoon, voldoende water en een eerdere vertrektijd. Dat is oplossingsgericht denken. Het kan het verdwalen niet voorkomen maar helpt wel bij de oplossing.

Bij de NLP-cursus van SenSolid heb ik geleerd over
“Oorzaak –> Gevolg”.
Als je als mens in de positie van Gevolg staat, dan betekent dat dat je de gevolgen ondergaat. Je bent het slachtoffer.
Als je in de positie van Oorzaak staat, dan ben je in regie. Jij bepaalt i.p.v. ondergaat.

Ik weet als geen ander wat slachtoffergedrag met je doet, je voelt je een speelbal van het leven. Van alles overkomt je en het ligt aan anderen die niet goed met jou omgaan, dat je je niet goed voelt. Je voelt je machteloos, je zit vast in een situatie en je verwachtingen zijn laag, kortom niet fijn.

Hoe kom je nu uit die slachtofferrol? Hoe kom je van Gevolg naar Oorzaak?
Door de vraag te stellen: Wat kan ik hier nu aan doen? Met afwisselend de klemtoon op elk afzonderlijk woord, dus: Wát kan ik hier nu aan doen? Wat kán ik hier nu aan doen? Wat kan ík hier nu aan doen? Etc.
Door deze vraag te stellen plaats je jezelf weer in regie. Je neemt weer de macht in handen. Macht, een groot woord, maar het is zo dat als jij je als slachtoffer opstelt, dat je dan alle macht aan de ander geeft. De ander is zo machtig, dat hij/zij bepaalt hoe jíj je voelt. De ruimte, die je dan geeft aan een ander, is echt heel groot. Dat laat je toe, je laat je eigen bewegingsruimte beperken. Je realiseert je veelal niet dat je de macht uit handen geeft als je je als slachtoffer opstelt.

Er is best wel moed voor nodig en een portie zelfvertrouwen om de uitdaging aan te gaan om van Gevolg naar Oorzaak te komen. Je moet echt wel klaar zijn met de slachtofferrol en het machteloos voelen. En ook beseffen dat de schuld leggen bij de ander je niet verder brengt. De ander verander je immers niet. Je hebt alleen invloed op hoe jij met die ander of die situatie omgaat. Neem die invloed, invloed hebben voelt juist wél fijn. Al heeft jouw stap misschien niet direct het gewenste effect, het feit alleen al dat jij weer de touwtjes in handen hebt, voelt vele malen beter dan het machteloos ondergaan van een situatie. Je neemt de verantwoordelijkheid over jezelf weer op je. Je bent ook de enige die dat kan.


Herhaling

Je krijgt een patroon van jezelf zo vaak onder ogen totdat je het doorziet én besluit om anders te reageren. Dat is mijn ervaring. Bewustwording van je patronen, van je vertrouwde manier van reageren, van je immer herhalende (beperkende) gedachten, dat is één ding. Het lukt vaak wel om je patronen te leren zien en om je bewust te worden van wat je onbewust doet. Een kwestie van observeren en evalueren. Vaak eerst achteraf, als je al weer automatisch in een patroon geschoten bent. Je kijkt terug naar wat je deed en wat het effect ervan was. Hoe meer je bewustwording groeit, hoe sneller je je gedrag doorziet. Uiteindelijk is het de kunst is om je gedrag IN zo’n situatie te kunnen veranderen. Dus bewust kiezen om in het moment anders te reageren en niet zoals voorheen vanuit automatisme en gewoonte.

Zo’n onbewust patroon van mij is bijvoorbeeld het afkeren, ontkennen of relativeren van een vervelende situatie. Daarmee bedoel ik dat ik mezelf ervan verwijder, alsof het een ander betreft en niet mezelf. Ik voel er niets bij, ik heb er geen last van, ik ‘parkeer’ het als het ware. Ik ga er rationeel mee om en kan er zonder emotie over praten. Zelfs als een ander doorvraagt wordt mijn eventuele verdriet of boosheid niet geraakt. Ik kan me er prima voor afsluiten.
Dat is een mooie overlevingsstrategie, die soms heel handig kan zijn. Maar niet als je dit lang of met regelmaat toepast, want dan blijf je in het overleven hangen en doe je niet meer echt mee. Dan zet je eigenlijk een deel van je leven ‘on hold’.
Dat afscheiden, dat niets voelen, dat heb ik mezelf als kind aangeleerd. Als volwassene doet zo’n patroon je echter geen goed. Er is ook geen reden meer om zo met een situatie om te gaan, als volwassene kan je een vervelende situatie best wel aan. Het is beter om ergens mee te dealen, om er mee om te gaan. De situatie is niet anders. Je kunt de situatie niet veranderen, het is zoals het zich voordoet. Maar je kunt wel anders omgaan met een situatie.

En zodra je ziet dat je weer in een bepaalde situatie beland bent die je vaker hebt meegemaakt, dan is de kans er om er anders mee om te gaan. Om iets onder ogen te komen, om te ervaren wat het met je doet. Om de teleurstelling te voelen en te uiten. Om te ervaren dat je ergens enorm van baalt en dat je deze situatie niet wilt. Je verzet te voelen en daarbij stil te staan.
Stil staan bij wat het met je doet in plaats van het te negeren. Eerlijk zijn tegenover jezelf.
Je weet immers dat als je je gevoelens er niet laat zijn je elke keer diezelfde situatie voor de kiezen zult krijgen totdat je het aangaat. Onderdrukken leidt tot herhaling. Onderdrukken van emoties ruimt niets op, ze blijven binnen in je totdat ze opnieuw getriggerd worden. Dat deel in jezelf dat het liefst niets wil voelen, dat deel wil erkend worden. Dat deel in jezelf wil weer mee doen.
Hoe meer patronen je kunt zien en los kunt laten, hoe meer je jezelf wordt. Patronen houden je gevangen, hoe meer je loslaat des te vrijer je je voelt. Je voelt letterlijk en figuurlijk meer bewegingsruimte.

Wat helpt om zo’n patroon doorbrekende stap te zetten?:
Als je helemaal klaar bent met je patroon omdat je ziet dat het je niets brengt. Of als een ander helemaal klaar is met jouw manier van reageren. Of als binnen in je een stemmetje is die vrijheid wil, als je voelt dat er een stukje van jezelf bevrijd wil worden. Als je weet dat het leven veel mooier kan zijn als je iets doorbreekt.
Er zijn veel redenen waarom je iets bij het oude wilt laten of wanneer je anders wilt. Voor beide keuzes is wat te zeggen. Je hebt een vrije wil, de keuze is aan jou.
Dat is het mooie. Voel je niet schuldig als je kiest voor het oude vertrouwde. Het is zoals het is en je kunt altijd opnieuw kiezen. Het leven is een proces. Je mag voortdurend blijven oefenen en experimenteren, het is jóuw leven.